Typy anten WLAN
Poniżej zostały przedstawione podstawowe typy anten WLAN.
Anteny Yagi – idealne anteny klienckie
Popularność anten typu Yagi wynika z ich niskiej ceny i parametrów, które są optymalne dla anten pracujących u abonentów. Najważniejsze zalety to łatwy montaż, wynikający z optymalnego kąta połowy mocy. Jest on na tyle duży że ustawienie anteny nie musi być tak dokładne jak w antenach parabolicznych czy offsetowych, a jednocześnie na tyle mały iż skutecznie pozwala na eliminacją zakłóceń przychodzących z innych kierunków. Kąt połowy mocy dla anteny ATK-8/2,4GHz A7120 wynosi w poziomie 46 stopni i w pionie 42 stopnie, natomiast dla anteny ATK- 16/2,4GHz A7124 wynosi w poziomie 25 stopni i w pionie 29 stopni.
Anteny panelowe
Podobnie jak anteny Yagi-Uda są przeznaczone do stosowania jako anteny klienckie, choć czasem także w stacjach bazowych, gdzie współpracują z punktami dostępowymi. Zazwyczaj mają zysk 8 dBi, choć są też w wykonaniach o zysku 12 dBi i większym. Anteny panelowe mają kąt połowy mocy w poziomie węższy niż sektorowe, ale za to szerszy w pionie. Typowo kąt połowy mocy w poziomie i pionie w antenach panelowych wynosi od 70 (anteny o zysku 7dBi, A7132) do 19 stopni (anteny o zysku 15dBi, A7127).
Anteny mikropaskowe – odmiana anten panelowych
W przypadku sieci WLAN, poza dobrymi parametrami anteny wymagane są małe wymiary i masa oraz estetyka wyglądu. Anteny mikropaskowe spełniają te wymogi, a na dodatek, przy zachowaniu reżimu technologicznego (m.in. kontrola parametrów laminatu stosowanego w produkcji) zapewniają wysoką powtarzalność parametrów i dużą odporność anten na warunki atmosferyczne. Anteny mikropaskowe cechuje możliwość wykonania w wersjach pracujących na częstotliwościach kilku i więcej GHz i o różnych charakterystykach promieniowania, np. Sektorowej. Przykładem takich anten są ATK-P1/2,4GHz z 5m kabla A7130 oraz ATK-P1/2,4GHz z 3m kabla A7132 . Obie anteny wyposażone są we wtyki SMA R/P, mają zysk 7 dBi (bez uwzględnienia tłumienia kabla).
Anteny panelowe w paśmie 5 GHz
Anteny Yagi-Uda, popularne w paśmie 2,4 GHz nie nadają się do pracy w pasmach wyższych. Ze względów konstrukcyjnych anteny Yagi-Uda powinny być projektowane i budowane do częstotliwości 1 GHz. Jednakże w praktyce jeszcze w paśmie 2,4 GHz da się zaprojektować I wprowadzić do produkcji seryjnej antenę Yagi. W pasmach powyżej 1 GHz najczęściej stosuje się anteny paraboliczne – gdy potrzebna jest antena o dużym zysku, tubowe oraz mikropaskowe. Przykładem może być antena ATK-P8/5,5 GHz A73902, którą wyróżnia duże tłumienie polaryzacji ortogonalnej, czyli niepożądanej, co zwiększa jej odporność na zakłócenia oraz wysokie tłumienie listków bocznych oraz duży stosunek promieniowania przód-tył, antena jest zoptymalizowana by była jak najmniej wrażliwa na sygnały dochodzące spoza głównej wiązki anteny.
Antena panelowa ATK P4/5,5 GHz A73901 posiada wyżej wymienione zalety anteny ATKP8/ 5,5, dużą popularność na rynku zdobyła dzięki małym wymiarom i stosunkowo dużemu zyskowi wynoszącemu 16 dB.
Anteny offsetowe i paraboliczne
Ta grupa anten posiada największy zysk i kierunkowość. Takie anteny są stosowane do połączeń punkt-punkt (czyli do tworzenia linków radiowych) oraz jako anteny klienckie, gdy ci są znacznie oddaleni od AP. Anteny paraboliczne posiadają dwie wersje, jedna z reflektorem symetrycznym, a druga z reflektorem offsetowym. W sieciach bezprzewodowych, rozpatrując łatwość montażu, zdecydowanie lepsze są anteny paraboliczne symetryczne. W antenach parabolicznych offsetowych (podświetlonych) aby prawidłowo skierować oś główną charakterystyki anteny na inną antenę umieszczoną przy ziemi, należy antenę skierować ku ziemi o wartość kąta offsetu (zwany też kątem podświetlenia, zazwyczaj wynoszący 22-26 stopni) co czasem jest dość kłopotliwe, ze względu na sposób mocowania. Dlatego z punktu widzenia montażu lepsze są anteny paraboliczne proste lub anteny z reflektorem paraboloidalnym (np. firmy Pacific Wireless A73302 25dB GRID56025, A73303 28dB GRID56028 Pacific). Z kolei anteny offsetowe, z racji tego, iż korzystają z reflektora od typowych anten satelitarnych są dużo tańsze, a ich parametry elektryczne są też dobre. Przykładem są anteny FUSSION 2,4.
Anteny dookolne
Anteny dookolne są to anteny posiadające w poziomie szerokość wiązki równą 360 stopni. W poziomie zaś kąt połowy mocy zwykle nie przekracza 15 stopni. Anteny te są głównie stosowane jako punkt bazowy w sieci typu punkt-wielopunkt. Przy zastosowaniu takiej anteny nie ma już konieczności tworzenia w punkcie bazowym połączeń kilku anten np. sektorowych, co wprowadzałoby dodatkowe tłumienie na rozgałęźnikach. Przy projektowaniu łącza z anteną dookolną należy pamiętać, że zbyt duży zysk może być źródłem zakłóceń istniejących już sieci. Tak więc optymalna to nie to samo co najmocniejsza. Podczas projektowania łącza z anteną dookolną, należy szczególnie pamiętać, aby anteny znajdowały się na zbliżonej wysokości, ponieważ mały kąt połowy mocy w pionie może powodować, że emitowana wiązka nie będzie trafiać w antenę odbiorczą. Przykładem anteny dookolnej pracującej w paśmie 2,4 GHz jest Patria 10dB A7113 . W paśmie 5GHz można skorzystać z anten firmy Mars MA-WO58-9X WLAN 9 dB A73121 lub Pacific Wireless OD58 polaryzacja V 12dB A73320.
Anteny sektorowe
Antena sektorowa to antena o szerokim kącie połowy mocy w poziomie i bardzo wąskim w pionie. Zazwyczaj anteny te pracują w zestawach po kilka anten połączonych tak by w sumie dawały kołową charakterystykę promieniowania. Zazwyczaj kąt połowy mocy w poziome wynosi 45, 60, 90, 120 a czasem 180 stopni. W pionie typowo 4-10 stopni. Anteny sektorowe stosowane są do pokrycia dużych obszarów o dużej gęstości ruchu. Klasyczną anteną sektorową jest antena szczelinowa sektorowa Vector Mini WLAN 2,4 GHz 19 dB A72311 lub antena szczelinowa sektorowa Radius XP WLAN 2,4 GHz A72314. W przypadku pasma 5 GHz polecamy antenę sektorową TetraAnt WLAN 5 GHz 16 dB A73811 lub antenę sektorową GigaSektor WLAN 5 GHz 16 dB A73721.
Anteny szczelinowe
Zazwyczaj anteny sektorowe i niektóre dookolne wykonane są jako anteny szczelinowe. Budowa podstawowej wersji anteny szczelinowej jest dość prosta. Antena składa się z kawałka płaszczyzny przewodzącej I wyciętej w niej szczeliny o takich samych wymiarach jak antena liniowa (np. połowa długości fali). Ciekawą cechą takiej anteny jest polaryzacja – dla szczeliny wyciętej poziomo jest ona pionowa, a dla szczeliny wyciętej pionowo jest ona pozioma. Charakterystyka takiej anteny jest kierunkowa, o kącie połowy mocy w poziomie rzędu 120 stopni i kącie połowy mocy w pionie rzędu 10 stopni. W tej technice można też wykonać anteny o charakterystyce pseudo-dookolne, poprzez wycięcie szczelin z obu stron falowodu anteny. Ten typ anteny dookolnej ma charakterystykę typu 2*120 stopni.
Anteny adaptacyjne
Anteny adaptacyjne to, tak naprawdę układ anten gdzie możliwe jest sterowanie ich charakterystyką. Możliwe staje się np. naprowadzenie głównej wiązki anteny na stacje kliencką (jak również naprowadzenie głównej wiązki anteny stacji klienckiej na stację bazową), co pozwala na optymalizację warunków pracy sieci, ogranicza zakłócenia interferencyjne – czyli poprawia wykorzystanie widma. Adaptacyjny układ antenowy składa się z kilku elementów rozmieszczonych przestrzennie i połączonych za pomocą układu sumująco-decyzyjnego, który stosowanie do odbieranego sygnału i jego parametrów zmienia współczynniki przetwarzania sygnałów z poszczególnych elementów antenowych, tym samym zmieniając charakterystykę wypadkową. Jednym z przykładów takiej anteny jest antena z fazowaną matrycą.
