Sieci LAN, Sieci WLAN

IEEE 802.11: zestaw specyfikacji, opracowany przez Institute of Electrical and Electronics Enginners (IEEE) na potrzeby bezprzewodowej technologii LAN. IEEE 802.11 określa sposób wzajemnej komunikacji między bezprzewodowym klientem a stacją bazową lub między dwoma bezprzewodowymi klientami. Standard 802.11 został zaakceptowany przez organizację IEEE w 1997 r. Specyfikacja 802.11 – opisuje działanie sieci WLAN przesyłających dane z szybkością l lub 2 Mb/s, używając częstotliwości 2,4 GHz i metod modulacji FHSS (Freąuency Hopping Spread Spectrum) lub DSSS (Direct Seąuence Spread Spectrum). W ramach standardu 802.11 istnieją substandardy IEEE 802.11a, IEEE 802.11b i IEEE 802.11g.

IEEE 802.11a: opisuje standard sieci bezprzewodowej w paśmie częstotliwości 5 GHz. Sieci w tym standardzie oferują przepustowość 54 Mb/s, a więc prawie pięć razy większą, niż 802.11b, stąd też znacznie lepiej radzą sobie z dużymi ilościami danych. Standard ten używa techniki kodowania OFDM (Orthogonal Freąuency Division Muliplexing), a nie FHSS czy DSSS. W porównaniu do standardu 802.11b wzrasta szybkość (54 Mb/s) oraz liczba nie zachodzących na siebie kanałów. W przypadku częstotliwości 5 GHz (pasmo UNII Unlicensed National Information Infrastructure) mamy trzy subpasma:
UNII l (5.15-5.25 GHz),
UNII2 (5.25-5.35 GHz),
UNII3 (5.725-5.825 GHz).
W przypadku dwóch pierwszych można uzyskać do ośmiu nie zachodzących na siebie kanałów (dla częstotliwości 2,4 GHz jedynie trzy kanały). Ponieważ oba standardy pracują na innych częstotliwościach, produkty 802.11a i 802.11b nie są ze sobą zgodne. Punkt dostępu 2,4 GHz 802.11b nie może współpracować z kartą sieciową 5 GHz 802.11a. Oba standardy mogą być jednak stosowane w tym samym systemie informatycznym. Użytkownicy 802.11a i 802.11b mogą korzystać z różnych punktów dostępu, które są podłączone do tej samej sieci LAN.

IEEE 802.11b: znany jest także pod nazwą Wi-Fi (Wireless Fidelity) to standard sieci bezprzewodowych, działających w paśmie częstotliwości 2,4 GHz. Sieci w standardzie 802.11b są znacznie bardziej popularne od sieci w standardach 802.11a czy 802.11g. Osiągają maksymalną szybkość transmisji 11 Mb/s (z możliwością przechodzenia na niższe szybkości: 5.5, 2 lub l Mb/s) przy maksymalnym zasięgu 100 m. Specyfikacja 802.11b używa tylko techniki DSSS i była ratyfikowana w 1999 r. i jest pierwszą technologia WLAN, która trafiła na szeroki rynek konsumencki. Wymyślenie terminu Wi-Fi jako symbolu handlowego ma celu ułatwienie identyfikacji standardu IEEE 802.11b. Użytkownik, posiadając urządzenie Wi-Fi, może się łączyć z dowolnym punktem dostępu spełniającym wymogi Wi-Fi.

IEEE 802.11g: standard wykorzystujący nową metodę transmisji danych w paśmie częstotliwości 2,4 GHz. Dzięki technologii ODM (Orthogonal Frequency Division Multiplexing) sieci 802.11g uzyskują maksymalną szybkość transmisji 54 Mb/s. Standard ten tak jak 802.11b korzysta z modulacji DSSS. Karta sieciowa 802.11g będzie pracować z punktem dostępu 802.11b, a punkt dostępu 802.11g będzie pracować z kartą sieciową 802.11b. przesyłając dane z szybkością do 11 Mb/s.

IEEE 802.11e: jest udoskonaleniem 802.11 MAC (Medam Access Control) celem lepszego zarządzania Quality o f Service, udostępnienia nowych klas i poprawienia bezpieczeństwa oraz usprawnienia mechanizmów uwierzytelniania. Usprawnienia te powinny zapewnić jakość, jaka jest wymagana przy takich usługach jak telefonia IP i przesyłanie strumieni wideo.

IEEE 802.11f: jest związany z protokołem IAPP (Inter-Access Point Protocol), który udostępni funkcje niezbędne do tego, aby punkty dostępu produkowane przez różnych producentów były ze sobą zgodne.

IEEE 802.l1h: dotyczy usprawnienia standardów 802.11 MAC (Media Access Control) i 802.11a PHY (High Speed Physical Layer), tak aby produkty IEEE 802.11a były zgodne z wymaganiami rynku europejskiego.

IEEE 802.15 TG2: dotyczy sieci WPAN (Wireless Personal Area Networks) (802.15) i sieci WLAN 802.11 by mogły ze sobą współpracować.

Dodatkowo można napotkać na następujące standardy :

IEEE 802.11i: definiuje nowe metody zabezpieczeń sieci bezprzewodowych.

IEEE 802.11n: standard przewidziany do określenia transmisji multimediów w domach sięgający przepływnością rzędu 300 Mbit/s oraz wykorzystujący techniki MIMO.

IEEE 802.11f: IAPP – Inter Access Point Protocol – współpraca między punktami dostępowymi.

IEEE 802.11e: standard definiujący QoS – wsparcie dla jakości usług.

IEEE 802.16: WiMax standard dla sieci szkieletowych wysokich przepływności.