Karty sieciowe WLAN
Bezprzewodowe karty sieciowe są urządzeniami pozwalającymi na łączenie się z sieciami bezprzewodowymi w standardzie 802.11. Służy ona do zamieniania pakietów danych w użyteczne sygnały przesyłane w sieci komputerowej. Każda karta sieciowa (ang. NIC – Network Interface Card) posiada swój unikalny adres fizyczny o długości 48 bitów, czyli adres MAC, który jest przeważnie umieszczany w jej pamięci ROM. Bezprzewodowa karta sieciowa jest podstawowym elementem sieci radiowych i ze względu na złącza dzielona jest na cztery różne grupy :
a) karty ISA – używane w bardzo starych konfiguracjach komputerowych ( szybkość przesyłania danych 16 bitowa ), praktycznie już nie stosowane ze względu na przestarzała technologię, zastąpione przez szybsze karty PCI
b) karty PCI – pozbawione są zworek i przełączników i są konfigurowane programowo. Mogą być montowane jedynie w komputerach stacjonarnych.
c)karty PCMCIA – są małymi, peryferyjnymi elementami systemu, które instaluje się w gniazdach PC Card wbudowanych w notebookach. Przepływ danych jest 32 bitowy i pracuje z częstotliwością równą 33 MHz (co może dać max transfer danych w okolicach 133 MB/s) przy napięciu 3,3V. Ponieważ karty tego typu są zbyt małe ( 85,6 x 54 mm przy grubości 5mm ), by w ich obudowie zmieściło się którekolwiek ze standardowych złączy, gniazda te są umieszczone w osobnej jednostce, zwanej MAU (Media Access Unit).
d)karty USB – Karty te charakteryzuje przede wszystkim łatwość instalacji, gdyż nie trzeba rozkręcać komputera, żeby zamontować właśnie tą kartę. Wystarczy jedynie umieścić ją w odpowiednim gnieździe USB co czyni je uniwersalnymi przy podłączeniu ich albo do komputera stacjonarnego, albo do laptopa. Dzięki zastosowaniu w kartach USB technologii 802.11n maksymalna przepustowość bezprzewodowej transmisji danych może wynosić aż 300Mb/s. Polityka bezpieczeństwa.
Karta zapewnia połączenie między wewnętrznymi zasobami systemu komputerowego a zasobami zewnętrznymi, przyłączonymi do sieci. Zawiera układy logiczne warstwy łącza sieciowego oraz warstwy fizycznej. W kartach sieciowych stosowane są następujące standardy : IEEE 802.11, IEEE 802.11x, IEEE 802.16.
W kartach sieciowych WLAN dostępne są następujące szybkości transmisji : 1 Mb/s, 2 Mb/s, 5,5 Mb/s, 6 Mb/s, 9 Mb/s, 11 Mb/s, 12 Mb/s, 18 Mb/s, 24 Mb/s, 36 Mb/s, 48 Mb/s, 54 Mb/s, 108Mb/s;
Wyróżniamy dwa tryby pracy bezprzewodowych kart sieciowych : ad-hoc (połączenie ustanowione bezpośrednio pomiędzy komputerami wyposażonymi w karty WLAN, ogranicza się do podstawowych operacji między hostami) oraz infrastruktury (zawiera komputer główny z zamontowaną kartą WLAN podłączoną do bezprzewodowego punktu dostępu – AP, co z kolei umożliwia hostom w tej sieci dostępu do zasobów i jej narzędzi, włącznie z dostępem do internetu, funkcjami e-mail, udostępnianiem plików i drukarek)
Wykorzystywana modulacja w kartach to: DSSS – Direct Sequence Spread Spectrum, DQPSK – Differential Quadrature Phase Shift Keying, CCK – Complementary Code Keying, OFDM – Orthogonal Frequency Division Multiplexing, 64QAM (11g) BPSK, DBPSK – Differentia Binary Phase Shift Keying.
